Mów wyraźnie po szwedzku: darmowy test wymowy

Darmowe narzędzia

Najtrudniejsze szwedzkie dźwięki dla uczących się

• Długie i krótkie samogłoski

  Każda akcentowana sylaba w szwedzkim ma albo długą samogłoskę, albo długą spółgłoskę. Glas (szklanka) ma długie a, a glass (lody) krótkie a i po nim długie s. Tak samo jest w parach tak (dach) i tack (dzięki) oraz vit (biały) i vitt. Podwójna spółgłoska po samogłosce zwykle oznacza, że samogłoska jest krótka.

• Dźwięk tj i miękkie k

  Tj, kj oraz k przed e, i, y, ä i ö dają miękki dźwięk /ɕ/, bardzo podobny do polskiego ś (tjugo, kjol, köpa, kiosk). Przed a, o, u i å k pozostaje twarde: kaffe, kaka. Według tej samej zasady g zmienia się w j: göra, ge.

• Dźwięk sj

  Słynny dźwięk sj /ɧ/ nie ma dokładnego odpowiednika w polskim. Zapisuje się go jako sj, skj, stj, sk przed e, i, y, ä i ö oraz -tion (sju, skjorta, stjärna, sköldpadda, station). Wiele osób wymawia go z zaokrąglonymi wargami i powietrzem z tyłu jamy ustnej, gdzieś pomiędzy sz a polskim ch (jak w „chata”). Odróżniaj go od miękkiego dźwięku tj: sju (siedem) i tjugo (dwadzieścia).