Mów wyraźnie po tajsku: darmowy test wymowy

Darmowe narzędzia

Najtrudniejsze dźwięki tajskiego dla uczących się

• Krótkie i długie samogłoski

  Większość tajskich samogłosek ma wersję krótką i długą, a długość zmienia znaczenie tak samo jak ton: ข้าว khâao (ryż) i เข้า khâo (wchodzić). Krótką samogłoskę szybko się ucina, długą trzyma się wyraźnie dłużej. W romanizacji długie samogłoski zapisuje się zwykle podwójnymi literami.

• Spółgłoski z przydechem i bez przydechu

  Tajski ma dwa rodzaje p, t i k. ป p, ต t i ก k wymawia się bez podmuchu powietrza, tak jak polskie p, t i k. พ ph, ท th i ค kh mają silny podmuch, jak angielskie p, t i k na początku słowa. Ph i th to nigdy f ani angielskie th z „thin”. Porównaj ไก่ kài (kurczak) i ไข่ khài (jajko) albo ตา taa (oko) i ทา thaa (malować).

• Pięć tonów

  Tajski ma pięć tonów: średni, niski, opadający, wysoki i wznoszący, a ton jest częścią słowa. Ton wynika z połączenia klasy spółgłoski, długości samogłoski i znaków tonalnych, więc każdego nowego słowa ucz się razem z jego tonem. Klasyczne zdanie do ćwiczeń ไม้ใหม่ไม่ไหม้ไหม (máai mài mâi mâi mǎi) znaczy „nowe drewno się nie pali, prawda?”.