Darmowy test wymowy hindi: sprawdź każde wypowiedziane słowo

Jak sprawdzić swoją wymowę w hindi

Każde zdanie w tym teście wymowy hindi skupia się na czymś, co sprawia uczącym się trudność: krótkich i długich samogłoskach, spółgłoskach przydechowych, różnicy między retrofleksyjnym a zębowym t i d, samogłoskach nosowych oraz uderzeniowym ड़. Przeczytaj je na głos, a model mowy wytrenowany na nagraniach rodzimych użytkowników hindi porówna każde wypowiedziane słowo z tekstem.

Otrzymasz wynik ogólny od 0 do 100 oraz ocenę dokładności, płynności i kompletności. Każde słowo dostaje własny wynik, więc widzisz, które brzmią nie tak, i od nich możesz zacząć. Możesz też wpisać własny tekst w hindi pismem dewanagari, do 160 znaków, i sprawdzić go w ten sam sposób.

Jak działa test

1. 01

   Przeczytaj pięć zdań na głos

   Każde zdanie jest krótkie i oparte na dźwiękach, które sprawiają trudności osobom uczącym się tego języka. Możesz również wpisać własny tekst, do 160 znaków, lub dotknąć jednego z trudnych słów, aby spróbować.

2. 02

   AI ocenia każde słowo

   Model oceny mowy, wytrenowany na native speakerach, porównuje to, co mówisz, z tekstem. Ocenia dokładność, płynność i kompletność w skali od 0 do 100 i przyznaje każdemu słowu osobny wynik.

3. 03

   Pobierz swój raport

   Każde słowo jest kolorowane w zależności od tego, jak blisko było poprawnej wymowy, a ty widzisz krótką listę słów do pierwszej praktyki. Nagraj zdanie jeszcze raz, aby sprawdzić swój postęp, a następnie podziel się swoim wynikiem z przyjacielem.

Najtrudniejsze dźwięki hindi dla uczących się

• Krótkie i długie samogłoski

  Samogłoski w hindi mają wersje krótkie i długie, a długość może zmienić słowo: दिन din (dzień) i दीन dīn (biedny), कम kam (mniej) i काम kām (praca). Krótkie a, zapisywane bez znaku samogłoskowego, to luźny, neutralny dźwięk, bliski u w angielskim „but”. Na końcu większości słów tego krótkiego a się nie wymawia: कमल to kamal, a nie kamala.

• Spółgłoski przydechowe

  Hindi ma pary spółgłosek, które różnią się tylko podmuchem powietrza: प pa i फ pha, त ta i थ tha, क ka i ख kha. Spółgłoski bez przydechu wymawia się zupełnie bez podmuchu, tak jak polskie p, t i k. Podmuch zmienia znaczenie: पल pal (chwila) i फल phal (owoc). Spółgłoski dźwięczne też mają przydechowe odpowiedniki, np. भ bh w भाई bhāī (brat) i घ gh w घर ghar (dom).

• Spółgłoski retrofleksyjne i zębowe

  Hindi ma dwa rodzaje t i d. Zębowe त t i द d wymawia się z czubkiem języka przy tylnej stronie górnych zębów. Retrofleksyjne ट ṭ i ड ḍ wymawia się z czubkiem języka zawiniętym do tyłu, przy podniebieniu. Polskie t i d są zębowe, czyli bliskie त i द, więc szczególną uwagę zwróć na retrofleksyjne ट i ड. Ćwicz pary: दाल dāl (soczewica) i डाल ḍāl (gałąź).

• Samogłoski nosowe

  Kropka lub półksiężyc nad literą (ं, ँ) sprawia, że samogłoska staje się nosowa: przy jej wymawianiu powietrze płynie przez nos, a na końcu nie ma pełnego n. माँ mā̃ (matka), हाँ hā̃ (tak), कहाँ kahā̃ (gdzie), मैं maĩ (ja). Porównaj है hai (jest) i हैं haĩ (są): jedyną różnicą jest samogłoska nosowa.

• Uderzeniowe ड़ i ढ़

  ड़ ṛ to szybkie uderzenie języka: zawiń czubek języka do tyłu, a potem szybko przerzuć go do przodu, tak by opadając, musnął podniebienie. Ten dźwięk pojawia się między samogłoskami i na końcu słów: सड़क saṛak (droga), बड़ा baṛā (duży), गाड़ी gāṛī (samochód). ढ़ ṛh to to samo uderzenie z podmuchem powietrza, jak w पढ़ना paṛhnā (czytać). Nie zastępuj ich dźwiękiem d ani zwykłym polskim r.

Co oznacza twój wynik wymowy

Najczęściej zadawane pytania